روزنامه تهران امروز در ویژه نامه ای که به مناسبت سوم تیر انتشار داده بود به بیان دیدگاه هایش درباره عملکرد دولت نهم پرداخت که وجود برخی مطالب در این ویژه نامه باعث شده تا مسئولین امر دستور لغو امتیاز آن را صادر کنند.

این ویژه نامه که به بررسی عملکرد دولت نهم در 3 سال گذشته پرداخته بود با طرح برخی از موضوعات از جمله موضوع مافیا، دوربرگردان، نبود اسناد در دوران شهرداری رئیس جمهور و برخی مسائل دیگر به انتقاد شدیدی از مسئولین اجرایی کشور پرداخته بود که پرداختن به این موضوعات و استفاده از عکس نا مناسب در صفحه دوم این ویژه نامه باعث شد تا مسئولین ارشاد دستور توقیف آن را صادر کنند.

حال به اعتقاد بنده اگر کسی و یا گروهی منقد به موضوعاتی هستند نباید با استفاده از برخی عکس ها و نوشته های که گویی می خواهند عقده گشایی کنند دست به چنین کارهای بزنند یعنی با انتشار برخی دست نوشته ها به جای انتقاد توهین کنند.که این کار درست نیست.

 قدم اول در انتقاد حفظ آبرو و شان طرف مقابل است.

انتقاد باید به گونه ای باشد که هیچگونه بی احترامی به شخص نشود، اگر قرار باشد مطبوعاتی های ما که ادعا می کنند در بسیاری از موارد از مردمان عادی بیشتر می فهمنند و ترویج دهند فرهنگ و آداب  چه در موضوع اخلاق و چه در موضوع سیاست و چه در موضوعات دیگر هستند با این کارها نشان می دهند که آداب هیچ یک از این موراد را ندارند و رعایت نمی کنند، همین مطبوعاتی هایی  که ادعای دموکراسی را نیز با خود یدک می کشند.

حال سئوال دیگر اینجا است که آیا دموکراسی و یا همان آزادی بیان وقلم که سالها پیش از سوی به اصطلاح جناح چپ مطرح شد رعایت در مطبوعات ما که بیشتر جناح چپ آن را در اختیار دارد رعایت می شود؟

امروز متاسفانه مطبوعات ایران به جای اینکه با همکاری و همدلی یکدیگر تلاش کنند تا نام ایران در جایجایی جهان پرآوازه شود، به درگیری های درون حزبی خود می پردازند مثلا روزنامه راستی منتظر آن است تا رقیبش مطلب انتشار دهد تا او در روزنامه فردا خود آن روزنامه را به اصطلاح خودمان با خاک یکسان کند.